çocukluğumdan kalmaeviriyor ceviriyor fırlatıyorum boşluğa iki düş uzaklıkta genç kızlığım duruyor
gelinliğin içinde kuğu gibi boynu
uzanıyor acılara
şarap sunuyorum almıyor.
neden?diyorum
gülüyor;sen kendine yan diyor
sinirlenip,kapıyı çarpıp çıkıyorum
bilmediğim daha önce hiç görmediğim
o bahçede acıyorum gözlerimi
gelinliğim halen üzerimde
ama üstüm başım çamur...
anneliğimle debeleniyorum
bilincim zonkluyor
düş-mü?
gerçek-mi?
ayırdımından kaç yıl boyu uzaktayım.?
